fbpx

personal trainer danique

personal trainer

Ik ben nooit echt slank geweest…Ja,“vol”slank zoals ze altijd zeiden. Lichtelijk chubby, left over baby vetjes, voluptueus, mollig, gezonde eter, lekker stevig. That’s me!

Ook niet heel gek. Ik hou gewoon van eten. Niet het junkfood-soort. Ik heb geen verslaving aan patat, hamburgers, chips of ander”verslavingsvoer”. – Chocola telt niet! – Daar zit cacao in, cacao komt van een plant, dat maakt chocola salade! Maar ik kan echt intens genieten van eten. Mooie gerechten. Volle gerechten. Kleine hapjes. Grote hapjes. Food … food … food.

“Maar nu ben je toch niet dik”. Nee, ik ben nu niet dikkig meer. Ik zeg altijd ; ik eet niet om te trainen maar ik train om te kunnen eten. Hoe ben ik hier gekomen? Je zal het niet geloven, maar sporten helpt een hele boel ; )!

 Vroegah… Ik ben in mijn kleine Daantjes tijd begonnen met bowlen. ( Niet lachen, ook dat is een sport ja! ) Dit heb ik 10 jaar lang gedaan. 3 dagen per week liep ik op de bowling en in de weekenden wedstrijden. Daarmee behaalde ik geen super muscles. Maar een setjes van 6 games op een dag is toch al gauw goed voor 4 uur bowlen. Zonder de benefits van alcohol en bitterballen.

Toen ik hier mee stopte op mijn 18e viel ik een beetje in een gat. Deed precies niks meer aan sport. Rookte een pakje per dag en at waar ik zin in had. Daarnaast was ik net gaan samenwonen en voor hen die net voor het eerst zijn gaan samenwonen snappen het waarschijnlijk als ik zeg, samenwonen kan dik maken!

Dit hield ik vol tot mijn 24ste. Van 64 kg ging ik naar 78 kg. Hop. Hoi! Hoe is het? Het stomme is dat je het niet enorm zag. Ja ik was klein, dus een klein hobbitje was ik wel. Maar mijn benen, billen en heupen waren altijd al”aanwezig”dus de kilo’s gingen ook voornamelijk daar onzichtbaar zitten. Daarnaast was ik in die 6 jaar al niet meer op vakantie geweest, dus de bikini wake-up call had ik ook niet… Ook moet ik erbij zeggen dat ik al van jongs af aan rugklachten heb en dit alleen maar verergerde. Maar mijn omkeer kwam pas toen mijn lichaam stress signalen ging geven.

“24 jaar en een hartslag van 120 ( in rust! ), dat slaat nergens op!”Dat is wat mijn huisarts toen zijn. Hartkloppingen. Stress. Ongezond leven. Allemaal symptomen die mij vanaf dat moment wakker deden schudden. Toen ging het roer om!

Ik begon langzaamaan met hardlopen, running with Eve. ( Want dat was toen hip! En ik wilde no – freaking- way de sportschool in op krachttraining te doen want dat doen vrouwen niet. Goh wat onwetend was ik toen. )

10334352_744848348871376_7488267846473921678_n.jpg


Het hardlopen hield ik de eerste keer welgeteld 40 seconden vol…. Mega prestatie…. Ook dat moment was een eye opener. Ik bouwde het rustig op, tot ik binnen een jaar tijd 2 x de 5 km had gelopen ( Ladies run & CPC ). Ik begon hardlopen leuk te vinden ( toen hé… ) Ik zag uitdagingen,7,5 km, 10 km. Check! Maar na de 10 km ging ik mij vervelen want ik kon het niet opbrengen op richting de 15 km te gaan. Te saai…

Om toch in de sportmodus te blijven ging ik opzoek naar iets nieuws. Ik vond mijn passie in Zumba, Circuittraining, Boksen, Bootcamp en fitness. Allemaal in een week?…Jup! Tegen deze tijd was ik vrijgezel dus had ik 7 dagen de tijd om aan mijzelf te werken!

Ondertussen zat ik vol verbazing netjes op een mooi 61 kg. Niet strak. Maar wel afgevallen. Super blij? Nee, nog steeds oogde het niet gezond! Ik begon mij te richten op voeding. Want al dat sporten was mooi en enorm goed voor mij fitheid, maar toch had ik nog zo’n spekrandje. Daarnaast, al dat trainen maakte me alleen maar hongeriger. Dus ging ik ook weer meer eten.

Ik begon te leren over eiwitten, koolhydraten en vetten. Shakes waren toen een onderdeel van mijn voedingspatroon. Alleen kreeg ik het niet voor elkaar om het rijst, broccoli kip dieet te waarderen. Daarvoor is mijn passie voor eten te groot. Tegen die tijd had ik mijn week aan cardio-achtige trainingsvormen ingewisseld voor krachttraining. Ook ik wilde getoned en gespierd de zomer in.

Op YouTube vind je filmpjes van dames met enorme billen die hip-thrusts, squats en cable kicks doen. Dat moest ik ook kunnen. Op eigen initiatief de sportschool in. Werken aan je lijf is goed. Sporten is goed. En tuurlijk klopt dat voor het gros van de mens. Maar zo’n eigenwijs als ik ben kan het ook wel eens misgaan. Tijdens deze eigenhandige sessie hip-thrusts bezorgde ik mijzelf een hernia. ( Les; Luister altijd naar je lijf. En bij twijfel moet je je vooral niet bezwaard voelen om iemand om je heen om advies te vragen. ) Status: 2 maanden verdoofd op bed. 8 maanden fysio.

Je snapt dat ik tijdens deze periode niet kon sporten. En aangezien ik nog niet zo op de hoogte was van energiebalans en herstelperiodes kwamen de kilo’s er ook weer aan. Ook de mentale klap van het je eigen lichaamsgewicht niet kunnen tillen op je eigen benen was iets waar ik moeite mee had. Dit was eind 2015.

2016 begon goed. Enigszins hersteld. Durfde het sporten weer rustig op te pakken. Maar no-way dat ik nog hip-thrusts of squats ging doen. Die druk op mij rug was te onvoorspelbaar. Daarnaast kon ik dat gewicht daar helemaal niet meer op tillen. Toch trainden ik door de pijn heen. Puur met de insteek dat als ik niet bewoog ik alleen maar meer last had.

32944451_1811207762235424_8383108522010738688_n.jpg


Rond deze tijd begon de kickboks mijn aandacht te trekken. Heerlijk! Zweten. Doel voor ogen. Wedstrijd! Trainen, huilen, blauwe plekken, blessures. De hele she-bang. Helaas besloot ik in 2017 dat de wedstrijd van de baan was want mijn rug kan het trappen enorm slecht verdragen. Het herstellen van 1 training duurde langer dan mij lief was. Dus in plaats van mij te focussen op de wedstrijd verlegde ik mijn aandacht naar het les geven. Nu 2019 geef ik de jeugd kickbokstraining en Combat Cardio, Bokszaktraining en Circuit training aan de volwassenen.

Begin 2017 was ik officieel #fitgirl #fitlife #fitdutchie. En ik denk dat dat hem ook heeft aangetrokken hoor. Aangezien hij #fitboy #food #cleaneating #cleanlife was waren wij een hele goede #match. Rick en ik leerde elkaar in een hele drukke tijd kennen maar ondanks dat was er altijd tijd om te trainen of te eten. Want ja, laten we eerlijk zijn het een kan gewoon niet zonder de ander. Zo bleek onze passie voor sporten groot. Maar onze honger naar kennis groter.

Rick begon onder begeleiding aan zijn droom-fysiek te werken en verdiepte zich ondertussen meer in Bayesian Bodybuilding en wat dit voor zijn lichaam betekende. Ik werd steeds nieuwsgieriger naar voeding en de psychologie erachter. Samen maakt dit ons een heel sterk team, zowel op privé vlak ( we hebben allebei een doel en weten hoe hard je daarvoor moet werken met of zonder blessures ) als op gebied van kennis.

IMG_3125.JPG


Ondertussen was ik op zijn advies naar een orthomanueel arts in Rotterdam geweest en ben ik zo goed als volledig van mijn rugklachten af. ( ik hoef niet 18 uur te staan tijdens een festival maar een zit van 8 uur gaat tegenwoordig wel ) Ook kan ik ondertussen alweer 75 kg hip-thrusten!

 We merkten dat steeds meer mensen ons om advies kwamen vragen en dat er heel veel behoeften is aan evidence based oplossingen. Zaken die echt op papier staan aangegeven door middel van onderzoeken in plaats van”omdat de coach het zegt. Het frustreert ons dat sommige coaches hun cliënten alleen oefeningen en voeding opdragen.”want Annie had dit en viel af, dus dat werkt voor Piet ook!”In plaats van ze te bekijken als individu en ze zelfstandig te maken door te leren. Want ja, stel je voor dat ze jou als coach niet meer nodig hebben…. Ook merkten wij dat er zo veel stress, slechte slaappatronen, drukte, uitstel en ontwijkgedrag  en gebrek aan kennis is, welke allemaal samenhangen met de veranderingen van je lichaam. Daar wilden wij meer mee gaan doen.

× Kunnen we je helpen?